MDT - Yeme Bozukluğu Farmakogenomiği

NP Sağlık Grubu’nun her Çarşamba saat: 09.00-11.00 saatleri arasında gerçekleştirdiği Bilimsel Toplantı (MDT)’nın bu hafta ki konularından biri Yeme Bozukluklarının Farmakogenomiği oldu. Yeme Bozukluklarının Farmakogenomiği hakkında bilgiler veren Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Beyin Hastanesi’nden Prof. Dr. Serdar Nurmedov, “Yeme Bozukluklarının Türleri; Anoreksiya Nervoza (AN), Bulimiya Nervoza (BN), Kısıtlı yeme, aşını zayıflık korkusu ve sağlıksız bir şekilde düşük vücut ağırlığı ile karakterizedir. Tekrarlayan tıkınırcasına yeme ve uygunsuz telafi edici davranışlarla karakterizedir. Tıkınırcasına Yeme Bozukluğu (BED) Tekrarlayan tıkınırcasına yeme dönemleri ile karakterizedir, ancak BN'den farklı olarak telafi edici davranışlar yoktur. Yeme bozukluklarının etiyopatogenezi multifaktöriyeldir ancak bu faktörlerin her birinin tam olarak hangi rolü oynadığı henüz kesin olarak bilinmemektedir Günümüzde genetik faktörlerin bu bozukluklara biyolojik bir yatkınlığın aktarılmasından sorumlu olduğu kabul edilmektedir. Yeme bozukluğu olan bireylerin akrabalarında, sağlıklı kontrol bireylerin akrabalarına kıyasla daha yüksek oranlarda Anoreksiya Nervoza veya Bulimiya Nervoza gözlemlenmiştir. Anorekisya Nervoza ve Bulimia Nervoza için hem ailesel kümelenme (familial aggregation) hem de birlikte kümelenme (co-aggregation) söz konusudur. Belirli genler bireyleri her iki bozukluğa da yatkın hale getirebilir.” dedi. İşte Prof. Dr. Serdar Nurmedov ‘un açıklamaları… 0:21 – Üç ana yeme bozukluğu: Anoreksiya, Bulimia, Tıkınırcasına Yeme 0:44 – Yeme bozukluklarının yaygınlığına dair epidemiyolojik veriler 1:14 – Batı dışı ülkelerde görülme oranlarının artışı 1:47 – Komorbid psikiyatrik hastalıklar 2:20 – Anorekside yaşam beklentisi ve mortalite oranları 2:43 – Yeme bozukluklarının ölüm oranları 3:01 – Etiyopatogenez: Genetik, biyolojik, psikososyal faktörler 3:50 – Aile çalışmaları: Genetik yatkınlık ve ailesel kümelenme 4:50 – İkiz çalışmaları: Genetik geçiş oranları 5:36 – Kalıtsallık oranları ve çevresel faktörlerle karşılaştırma 5:57 – Puberte öncesi ve sonrası genetik etkilerin karşılaştırması 6:38 – Genetik faktörlerin ergenlik sonrası öne çıkması 7:19 – Genetik çalışmaların türleri: Bağlantı ve ilişkilendirme 7:49 – Anoreksiya nervozada anlamlı genetik bağlantılar (kromozom 1p33-36) 8:12 – Serotonin taşıyıcı ve reseptör genlerinin rolü 8:50 – Kromozom 14q ile ön ilişkiler 9:13 – Tıkınırcasına yeme bozukluğunda henüz bağlantı çalışması yok 9:26 – Bulimia nervozayla ilişkili genetik bulgular (kromozom 10p13, 12) 9:58 – Tıkınırcasına yeme için genetik ilişkilendirme çalışmaları 10:16 – Yeme bozukluğu tedavisinde multidisipliner yaklaşımın önemi 10:30 – Anoreksiya tedavisinde ilaçların etkinliği sınırlı 11:07 – Bulimia ve tıkınırcasına yemede antidepresanların etkisi 11:45 – Farmakoekonominin tedavideki rolü ve önemi 12:32 – Serotonin taşıyıcı gen (5-HTTLPR) ve SSRI ilişkisi 13:13 – Genetik varyantlar: S ve L alelleri 13:59 – S aleli taşıyıcılığının kötü tedavi yanıtıyla ilişkisi 14:23 – LL genotipine sahip hastalarda daha yüksek remisyon olasılığı 15:03 – Bşt2A reseptör gen polimorfizmi ve tedavi yanıtı 15:55 – Düşük fonksiyonel alellerde tedaviye daha yavaş yanıt 16:44 – Tıkınırcasına yeme bozukluğunda dopamin taşıyıcı geni (DAT1) 17:06 – 9 tekrar alleli taşıyıcılarında metilfenidat ile iştah baskılanması 17:25 – MC4R gen varyantı ve tıkınırcasına yeme arasındaki ilişki 18:56 – MC4R gen varyantı ve bariatrik cerrahi sonuçları 20:16 – Genetik çalışmaların sınırlılıkları 20:48 – Gelecekte yapılabilecek genetik analiz önerileri 21:08 – CYP enzim sistemi: İlaç metabolizmasında genetik etkiler 21:30 – Yeme bozukluklarında CYP450 çalışmaları henüz yapılmadı 22:03 – Klinik uygulama adımları: Genotip – İlaç – Doz – Yan etki tahmini