Allah’a ve ahirete imanın ihtiyarlıktaki etkisi

Ehl-i dünya tarafından çok rağbet edilen dünya hayatının güzelliği, şöhret ve itibar gibi şeylerin gerçekte bir değerlerinin olmadığını, insanın bu dünyada misafir olup ebedi hayatına hazırlanması gerektiğini açıklar. Şeytanın ve nefsin iman konusundaki çok önemli vesvesesini köküyle keser, atar. Şöyle ki: “bütün esbab-ı maddiye toplansa, onların ihtiyarları da olsa, bir tek sineğin vücudunu ve o vücudun cihazatını mizan-ı mahsusla toplayamazlar. Toplasalar da, o vücudun miktar-ı muayyenesinde durduramazlar. Durdursalar da, daima tazelenmekte olan ve o vücuda gelip çalışan zerrâtı, muntazaman çalıştıramazlar. Öyleyse, bilbedahe, esbab bu eşyaya sahip çıkamazlar. Demek Sahib-i Hakikîleri başkadır.” “…bütün zeminin yüzündeki zîhayatı, bir sineğin ihyâsı kadar kolay yapar. Bir baharı, birtek çiçek kolaylığında icad eder. Çünkü toplamaya muhtaç değil. Emr-i Kün Feyekûn 'a mâlik olduğundan; ve her baharda hadsiz mevcudat-ı bahariyenin madde-i unsuriyesinden başka hadsiz sıfât ve ahvâl ve eşkâllerini hiçten icad ettiği…” İmanı olup, ibadetini yerine getiren ihtiyarlara müjde vererek, onların en gizli kalbi dua ve duygularını bilen bir Allah’a imanları ve ahireti bilmeleri, onlara ihtiyarlığı sevdirdiğini ve ebedi bir gençlik kazanmalarına vesile olacağını ifade eder.